Wiktor Petrow: mapowanie twórczości pisarza. Tom III
Tom III składa się z dwóch części. Pierwszą, biograficzno-krytyczną, otwiera trzecia, ostatnia odsłona szkicu Wiktor Petrow. Kwestionariusz (wielo)osobowy 1941–1969. Wprowadzenie do świata małej prozy Petrowa, jego eseistyki z pogranicza historii literatury, sztuki i filozofii stanowią trzy teksty krytyczne: Człowiek w teatrze porewolucyjnej codzienności, Nomadzi epok oraz W stronę krytycznej nowoczesności, albo odrealnienie realnego.
Druga część tomu zawiera tłumaczenia dzieł Petrowa: Apostołowie, Eckharta z Carlem Gozzim rozmowy, Emaliowana miska, Bez tytułu, Książęta, Dobre maniery, Wiedźma, Profesor dzieli się swymi przemyśleniami, Profesor i Iwan Zakutny w akcji, Trypolska tragedia, Dziwna historia, Ja i moje buty, Przygoda w kurorcie, François Villon (1431–1463), Zemsta, Hajdamaka okiełznany. Historia Sawy Czałego, W przededniu. Gracchus Babeuf, Pisarz i Generał, Samotny wędrowiec podąża po samotnej drodze. Vincent van Gogh (1853–1890), Bożonarodzeniowe listy Vincenta van Gogha, Pragnienie muzyki. Benvenuta i Rainer Maria Rilke, Błotnista Lukroza, Zasady estetyki, Ekskursy w stronę sztuki, Szkice historiozoficzne, Duchowe nurty nowożytnej Europy, Zagadnienie epoki, Koncepcja kryzysu i problem rozwoju, Współczesny obraz świata. Kryzys fizyki klasycznej, Nowoczesność w jej rzeczywistym kształcie, Chrześcijaństwo i współczesność, Chrześcijaństwo, czasy nowożytne i współczesność, Moje Wielkanoce. Z notatek podróżnika, Przedwielkanocne. Wiosna 1947 roku, Problemy literaturoznawstwa ostatniego ćwierćwiecza (1920–1945) oraz Problem wielkiej literatury. Każdy z utworów opatrzono aparatem krytyczno-interpretacyjnym.Książka zawiera dwa dodatki. Pierwszy to fragment maszynopisu Doktor Serafikus. Powieść. Maszynopis z poprawkami autora. Dodatkiem drugim jest Bibliografia adnotowana tekstów krytycznych twórczości Wiktora Petrowa lat 1929–2018.
Fragment recenzji prof. dr hab. Iwony Węgrzyn
W stronę krytycznej nowoczesności, pod redakcją Katarzyny Glinianowicz oraz Pawła Krupy, odkrywa przed polskim czytelnikiem tak obszerny i tak różnorodny wybór dzieł Wiktora Petrowa, nadrabiając wieloletnie zaległości w naszej jakże wyrywkowej i niepełnej wiedzy o dwudziestowiecznej kulturze ukraińskiej. Decydując się na włączenie do prezentowanego wyboru takich utworów Petrowa, jak Rewucha czy Hajdamaka okiełznany. Historia Sawy Czałego, redaktorzy prowokują jeśli nie do weryfikacji, to przynajmniej do ponownego przemyślenia uproszczeń i stereotypów wpisanych w polską tradycję myślenia o Ukrainie.
